|
Obecność kapucynów w stolicy kraju to najnowsza historia.
W 1991 roku o. Stanisław Padewski przybywa do Kijowa, aby szukać możliwości osiedlenia się kapucynów w stolicy. Przez prawie rok pomaga ks. Janowi Krapanowi jako wikariusz parafii św. Aleksandra. Poszukiwania kontynuuje brat Kazimierz Guzik, który przybywa do Kijowa w 1993 roku. Na stałe pierwsi bracia osiedlają się w stolicy w 1994 roku.
Biskup kijowsko-żytomierski erygował parafię pod wezwaniem Matki Kościoła, która wówczas jeszcze nie miała swojego miejsca.
Po kilku latach pracy i starań, 22 czerwca 1996 roku - w dzień odpustu parafialnego -kapucyni otrzymali decyzję o przyznaniu działki przy bulwarze Pierowa na lewym brzegu Dniepra pod budowę kościoła i klasztoru.
Rok później, w Wielki Czwartek 21 kwietnia 1997 roku, bracia otrzymali pozwolenie na budowę. Już we wrześniu 1997 roku została poświęcona tymczasowa kaplica i mieszkania dla braci wzniesione na placu kościelnym.
Po długich przygotowaniach, we wrześniu 1999 roku rozpoczęto budowę.
Nuncjusz apostolski na Ukrainie abp Nikola Eterovič we wrześniu 2001 roku poświęcił kamień węgielny pod kościół i klasztor.
Na dzień dzisiejszy w nowowybudowanej części klasztoru mieszka i pracuje kilku braci. Tu również mieści się Kuria Wiceprowincji Ukrainy Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów.
Wspólnota parafialna na razie korzysta z wykończonej dolnej części kościoła i kilku salek.
Prace budowlane przy kościele i klasztorze trwają.
|