K I J Ó W
Obecność kapucynów w stolicy kraju to najnowsza historia.
1991/1992 rok - o.Stanisław Padewski (obecny ordynariusz diecezji charkowsko-zaporoskiej) przybywa do Kijowa, aby szukać możliwości osiedlenia się kapucynów w stolicy; przez prawie rok pomaga ks. Janowi Krapanowi jako wikariusz parafii św. Aleksandra;
1993 rok - do Kijowa przyjeżdża brat Kazimierz Guzik, aby kontynuować poszukiwania miejsca pod nowy klasztor;
1994 rok - pierwsi bracia osiedlają się w stolicy;
22 czerwca1996 roku - po kilku latach pracy i starań, w dzień odpustu parafialnego (biskup kijowsko-żytomierski erygował parafię pod wezwaniem Matki Kościoła) kapucyni otrzymali decyzję o przyznaniu działki budowlanej przy bulwarze Pierowa z przeznaczeniem na kościół i klasztor;
21 kwietnia 1997 roku - w Wielki Czwartek bracia otrzymali pozwolenie na budowę;
wrzesień 1997 roku - poświęcenie tymczasowej kaplicy i mieszkań braci wzniesionych na placu kościelnym;
wrzesień 1999 roku - początek budowy kościoła i klasztoru;
wrzesień 2001 roku - poświęcenie kamienia węgielnego pod kościół przez nuncjusza apostolskiego na Ukrainie abpa Nikolę Eteroviča.
Na dzień dzisiejszy w nowowybudowanej części klasztoru mieszka i pracuje kilku braci. Tu również mieści się Kuria Wiceprowincji Ukrainy i Rosji Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów. Prace budowlane przy kościele i klasztorze trwają.
Obecnie w Kijowie pracują:
|
|
|
br. Grzegorz Romanowicz |
br. Leonid Michalec |
br. Konstanty Morozow |
|
|
br. Sławomir Płoński |
br. Grzegorz Ligęza |
|